Ellipsis...

ഈ പോകുന്ന വര്ഷം എനിക്കെന്തുതന്നു എന്ന് ഞാൻ ഓർക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്...വലിയദുക്കങ്ങളൊന്നും ഈ വര്ഷം എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചിട്ടില്ല....പകരം ഒരുപാട് നല്ല കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് തന്നു...ഈ ഉദ്യാന നഗരിയിൽ എന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം കുറെ നല്ല നിമിഷങ്ങൾ എനിക്ക് തന്നു...എനിക്ക് എന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരം ഒരു വീട് തന്നു...ആ വീട്ടിൽ നിറയെ സന്തോഷം എനിക്ക് തന്നു...നഷ്ട്ടപെട്ട എന്റെകുടുംബത്തിൽ എന്റെ പുതിയ അംഗങ്ങളോടൊപ്പം എനിക്ക് ലഭിച്ചത് എന്റെ ആ പഴയ സ്വപ്നങ്ങളും സതോഷങ്ങളുമാണ്...എന്റെ കുഞ്ഞു മകളോടൊപ്പം, എന്റെ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട , അല്ല ഞാൻ കുഴിച്ചു മൂടിയ എന്റെ പഴയ സ്വപ്‌നങ്ങൾ അവൾക്കു വേണ്ടി കാണാനുള്ള അവസരം എനിക്ക് തന്നു...എന്നും എന്റെ വീട്ടിൽ അലോസരങ്ങളുണ്ടാക്കാറുള്ള എന്റെ ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള കഴിവെനിക്കു തന്നു...ഒരുപാട് ക്ഷമ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു തന്നു...ജോലിക്കയറ്റം തന്നു...ഒരുപാട് നല്ല സഹപ്രവർത്തകരെ തന്നു...നല്ല കൂട്ടുകാരെ തന്നു....ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച, അല്ല അത്യാഗ്രഹിച്ച യന്ത്രങ്ങൾ ഉപകരണങ്ങൾ  എനിയ്ക്കു തന്നു...സ്വയം അഭിമാനിക്കാവുന്ന അഹങ്കാരങ്ങൾ എനിക്ക് തന്നു...എനിക്ക് ഞാൻ പോന്ന മാനസികാവസ്ഥ എനിക്ക് തന്നു...ആത്മ വിശ്വാസം തന്നു...അ...

In your absence, I do sleep with your clothes with me on bed...I hug those as if I hug you my daughter... And I feel like hugging both of you...yes.. Both of you...you are the one and the one whom I was deprived off 5 years ago...you are my everything...Your dad loves you too much...two week's wait ends and I  eager to reach you tomorrow and to hug you, play with you sweetie.... Your Loving DAD...

Sitting at the park near Uduppi garden signal after an evening walk...feeling like something wished has accomplished for life...feeling satisfied...its going to be 5 years after the tragic end of half of my family...I am almost out of that mindset now...happy with my mom, wife and baby...seeing their happiness, my wife and mom playing with my little sweet girl...oh lord....am I crying....no these are the tears of happiness....you know? I am happier than ever...still am I missing something? Yes, I am...

Being lazy as usual on a Saturday morning…woke up late. Thought of the fact that I had promised mom to take her for a morning walk…Mom came with my bed coffee, asked the time, she replied 8:30…Still Soumi and baby are sleeping, as usual due to the exhaustion caused by the “late to bed”. For the last three days, baby is also unwell, she is disturbed for the whole night and crying…now she sleeps…Called Soumi, she just nodded her head in half sleep. Still mom is in Kitchen, preparing breakfast, idly and coconut chutney which I like the most…I just got up and took the laptop, returned to bed to go through the headlines. Now only on Saturdays and Sundays I am doing this, going through the e-newspapers. Even in my college days I used to read the newspapers. Dad used to subscribe Pioneer for me, because that was the low cost one which suited better for his income…no one used to read the English newspapers except me, later on my sister used to…whenever I see the pioneer newspaper I remember ...

Motherhood...the greatest role in this world.I have personally come across and observed Mothers...here are a few mothers.... First of all, my Mom...my wonderful Mom...My sweet Mom...I love her like anything...I adore her like anything...she deserves nothing less than my life long adoration and love...I love you Mom....I love you Mom...I assure you that you will never be reminded of your loss as a mother and your son, me, I am still here to take care of you till the end of this life...and will ensure that the virtues you have taught will be carried forward ever...forever.... Next is my Mother in law...My second Mom...She deserves lots and lots of love and respect...a lady who brought her small children up without anyone else's help after the death of her loving husband...Made her children capable of facing the hardships of life... My salute to you great lady....Love you too.... Then comes the next lady...one of the most adorable lady I have seen...Apart from all her physical ...

ഒട്ടും പൈങ്കിളി അല്ലാത്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍....അല്ല...പറയാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ...കുറച്ചു പൈങ്കിളി ആയിരുന്നു...അടുത്ത് പരിചയമുള്ള ഒന്ന് രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികളോട് മാത്രം....ഇഷ്ടം തോന്നിയിരുന്നു അവരില്‍ ഒരാളോട്....തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ല...ധൈര്യം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല...എന്റെ കുടുംബം, ചുറ്റുപാട് , ജീവിതസാഹചര്യങ്ങള്‍ അങ്ങനെയായിരുന്നു...പക്ക്വമായതെന്ത്, അപക്വമായതെന്ത് എന്ന് ചിന്തിച്ചു...അതെന്നെ ഇതൊന്നും ഈ പ്രായത്തില്‍ വേണ്ട എന്ന് തീരുമാനമെടുപ്പിച്ചു.... അതെ ...എല്ലാ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിലും പിന്നെടോരുപാട് കാലം ആ മുഖം തിരഞ്ഞു...കണ്ടെത്തിയില്ല.... ശേഷം ജീവിതത്തില്‍ ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങള്‍...ചെറിയ ജോലിയുമായി കുടുംബത്തില്‍ നിന്നകന്നു മാറി ദൂരെ ഒരു നഗരത്തില്‍ താമസം...ആദ്യമായി ഗ്രിഹാതുരത്വം തോന്നിയ കാലം...അമ്മയെ അച്ഛനെ അനുജത്തിയെ ഒരുപാട് മിസ്സ്‌ ചെയ്ത സമയം....സ്വന്തമായി ജോലിചെയ്തു സംബാധിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ സമയത്ത് പ്രശ്നങ്ങള്‍  ഓരോന്നായി കടന്നുവരാന്‍ തുടങ്ങി....പിന്നെയുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ കുറെ നാളുകള്‍ അവയില്‍ നിന്നും ഒളിച്ചോടാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു....പറ്റിയില്ല...എവിടെയൊക്കെ പോയി അവിടെയെല്ലാം പ്രശ്നങ്ങള്‍ പി...

This is all about the three women in my life....oh...not all about them, but some thing about them...a bit facts about them...first one is...no was my bravest, my sweetest, one of my models in my life...and none other than my little sister, a gem which I was deprived off....she was my kid, apple of my eye...my greater admiration...who suffered all the unbearable pain and given sweet smile to every one...my inspiration to face every hardships in life....and she is no more.... The second woman is the lady who given birth to me...my mom....the wonderful lady in my life...who went through all the hardships to bring me up...hiding all her feelings and emotions to look after an entire family comprising of two CKD patients...I haven't seen her smiling for several years...yes she did...a smile of agony and sometimes indifference.... You may understand the pain we have when we see our dear ones suffering badly....she lost her dearest ones,her loving husband and daughter....lost her mental ...